The Estonian Grand Canyon…

Tussen Maarja Küla en het nabijgelegen dorp Taevaskoja is een mooi stukje natuur- en recreatiegebied Taevaskoda, een Estse vriend uit Tartu noemde dit gebied ook wel The Estonian Grand Canyon. Afgelopen weekend gingen we er wandelen en maakte ik ook kennis met de Ema bron (Ema is het Estse woord voor moeder). Volgens de legenden zou je eeuwig jong blijven als je je gezicht wast met het water uit de bron en laat drogen in de wind. Voor wie niet in legenden gelooft, het is ook gewoon erg lekker en verfrissend bronwater.

Afgelopen maandag was het mijn eerste keukendag. Iedere dag is er 1 huisbegeleider samen met 1 jongeren verantwoordelijk voor de keuken. Het resultaat van mijn kookkunsten werd wel gesmaakt. Het deed dan ook deugd om dat te horen en het is ook wel een plezier om voor een groot huishouden te koken. De andere dagen werkte ik mee in de tuin waar allerlei groenten en fruit geteelt wordt. Deze week onder andere de eerste aardbeien geplukt… heerlijk!

Woensdag was een administratief dagje: quasi de hele dag rondgereden voor m’n Estse identiteitskaart enzo. Zo gingen we ’s morgens naar het lokale administratief centrum van Vastse-Kuuste… en het grappige daar… de persoon die mijn papieren moest invullen was aan het werk op het veld, het zou dus eventjes duren.

Gisteren kocht in Tartu, in de stad, een tweedehands fiets en reed er in de namiddag meteen mee terug naar Maarja Küla. Over de autoweg zou dat iets rond de 40 kilometer zijn… maar ik koos voor de kleinere wegen door bossen en velden en genoot van de rust en prachtige natuur van het land. Maar kleinere wegen in Estland zijn ook nauwelijks verhard, meestal zijn het gravel- of zandwegen…

Tot zover voor deze keer… ik heb al foto’s, maar nu niet bij me… misschien probeer ik in de loop van komende week ergens naar een wifiplek te gaan, dan probeer ik ze rechtstreeks van m’m eigen computer op het net te zetten.