Er zijn zo van die dagen…

Begin juli waren we met z’n allen in zomervakantie bij Pärnu, ergens halverwege de vakantie verliet ik de groep en ging ik naar een on-arrival training voor recent aangekomen EVS-vrijwilligers in Estland. We waren met 4, en het was een fantastisch en leerrijk uitwisselingsmoment met uiteraard ook heel veel “joy”, fun, plezier… “Joy” was 1 van de voornaamste kernwoorden tijdens de training. De titel was dan ook niet voor niets “EVS in joy”. De training was een moment om stil te staan bij intenties, verwachtingen, eerste ervaringen, etc… We maakten ook een daguitstap met de fiets en met kano’s, wat ook weer heerlijk genieten was van prachtige Estse natuur.

En terug thuisgekomen van de training gaat alles weer z’n normale gangetje in Maarja Küla. Weliswaar in een zomers ritme zonder schooluren. Maar er is uiteraard altijd werk genoeg in de tuin, op het veld of in het huishouden. Normale gangetje dus… alhoewel… er zijn zo van die dagen waarop sommige van de bewoners overgevoelig zijn of een hysterische bui krijgen… en dit dan ook overdragen op hun medebewoners. En dan kan het wel eens af en toe vermoeiend zijn om de gemoederen te bedaren. Maar ja, that’s life met z’n ups en downs…

Morgen ga ik naar Tallinn ter gelegenheid van een concert voor de Belgische nationale feestdag (21 juli) van onze Belgische ambassadeur in Estland. Niet dat ik veel waarde hecht aan deze dag, maar het lijkt me wel een leuke gelegenheid om andere mensen te ontmoeten.

Tot zover…

Jaanipäev

Ondertussen zijn we alweer een weekje verder… maar op 23 juni vierden we in Maarja village midzomernacht ofwel Jaanipäev. Ik kwam die dag in de namiddag terug van Tartu en bij mijn aankomst viel me meteen op dat er een heel gemoedelijke en ontspannen sfeer hing, anders dan anders. En iedereen wel op zhijnaar manier uitkijkend naar de start van het feest ’s avonds. Voor het ‘echte’ feest werd er volop gesport, gedanst en gekeuveld.

Rond een uur of 9 in de avond was het dan zover… Het Jaanipäev feest ging van start met het aansteken van een groot vuur terwijl er al dansend in een cirkel werd rondgelopen. Zij die de naam Jaan dragen (of een afgeleide daarvan) worden vereerd in dans en zang en met een bloemenkroon op het hoofd. De “Jaanen” staan in het midden van een dansende en zingende mensenkring. De avond werd verder gevuld met spelletjes waarbij gedanst en gezongen wordt. En uiteraard ook met de nodige versnaperingen en drankjes. Rond middernacht werd Jaanipäev afgesloten met een wandeling naar Taevaskoda (the Estonian Grand Canyon We hielden onder andere halt bij de Ema Läte (moederbron) en op verschillende andere plaatsen langs de rivier om er theelichtjes op het water te laten drijven of de rotsen te laten verlichten.

De langste dag is nu voorbij… maar gelukkig duurt het nog een poosje vooraleer de koude donkere dagen daar zijn. Momenteel wordt het hier nog steeds niet volledig donker ’s nachts. Tussen 11 uur ’s avonds en 3 uur ’s morgens is zo ongeveer de donkerste schemerperiode. Het wordt nooit volledig donker tussen eind mei en eind juli.

Morgen vertrekken we met Maarja Küla een weekje op vakantie naar Pärnu, de zomerhoofdstad van Estland, aan de westkust. Helaas kan ik zelf maar een halve week hiervan meemaken omdat donderdag 5 juli een 5-daagse zogenaamde “on-arrival training” begint. Een moment om andere net aangekomen buitenlandse vrijwilligers te ontmoeten en om meer informatie te krijgen over het EVS-systeem en internationaal vrijwilligerswerk. (EVS = European Volunteering Service, een programma gesubsidieerd door de EU)

Van Jaanipäev heb ik ook nog wat foto’s online geplaatst: http://picasaweb.google.com/lauris.l/Jaanipaev
Helaas zag ik te laat dat de datum op mijn camera nog een dagje achter stond… 22 juni is dus eigenlijk 23 juni…