Er zijn zo van die dagen…

Begin juli waren we met z’n allen in zomervakantie bij Pärnu, ergens halverwege de vakantie verliet ik de groep en ging ik naar een on-arrival training voor recent aangekomen EVS-vrijwilligers in Estland. We waren met 4, en het was een fantastisch en leerrijk uitwisselingsmoment met uiteraard ook heel veel “joy”, fun, plezier… “Joy” was 1 van de voornaamste kernwoorden tijdens de training. De titel was dan ook niet voor niets “EVS in joy”. De training was een moment om stil te staan bij intenties, verwachtingen, eerste ervaringen, etc… We maakten ook een daguitstap met de fiets en met kano’s, wat ook weer heerlijk genieten was van prachtige Estse natuur.

En terug thuisgekomen van de training gaat alles weer z’n normale gangetje in Maarja Küla. Weliswaar in een zomers ritme zonder schooluren. Maar er is uiteraard altijd werk genoeg in de tuin, op het veld of in het huishouden. Normale gangetje dus… alhoewel… er zijn zo van die dagen waarop sommige van de bewoners overgevoelig zijn of een hysterische bui krijgen… en dit dan ook overdragen op hun medebewoners. En dan kan het wel eens af en toe vermoeiend zijn om de gemoederen te bedaren. Maar ja, that’s life met z’n ups en downs…

Morgen ga ik naar Tallinn ter gelegenheid van een concert voor de Belgische nationale feestdag (21 juli) van onze Belgische ambassadeur in Estland. Niet dat ik veel waarde hecht aan deze dag, maar het lijkt me wel een leuke gelegenheid om andere mensen te ontmoeten.

Tot zover…