Elu on ilus

Na het fotoverslagje van de LGBT-pride, nu tijd voor wat andere nieuwtjes. Gisteren was een beetje een baaldag. Het zal misschien aan de plotse omslag van het weer gelegen hebben: plotseling 10 graden frisser en bewolkt… Maar dan nog was het af en toe balen omwille van andere redenen. Ik probeer al 3 weken in een fietsenmaker te geraken om eindelijk wat materiaal te kopen om fietsen te herstellen in Maarja Küla. En zo stond ik gisteren voor een gesloten winkeldeur. Even om gegromd, maar me er toch niet te veel van aangetrokken, wat in de stad gaan rondlopen en af en toe me geïnstalleerd met boek of computer in een leuke kroeg.

Sinds afgelopen dinsdag ga ik terug naar school… taalcursus. Het was dinsdagavond de eerste les en kennismaking met de leerkracht. Ik zie het alvast zitten om mijn eigen zelfstudie aan te vullen met een beetje schoolse ondersteuning. Ik krijg overigens van de Maarja Küla medewerkers toch af en toe complimenten dat ik het als beginner niet slecht doe in het Ests.

Komend weekend organiseert WWOOF Estonia een kennismakings- of introductieweekend in Põlvamaa. In de buurt van Maarja Küla dus en vermits ik wel eens wat meer wil weten over WWOOF ga ik er ook naartoe. WWOOF (World Wide Opportunities on Organic Farms) biedt in verschillende landen de mogelijkheid aan om als vrijwilliger te werken bij boerderijen.
Op zaterdag staat een bezoek aan het ecofestival in de provinciehoofdstad Põlva op het programma. Daar zal ook Maarja Küla aanwezig zijn om er handwerk gemaakt door onze jongeren te verkopen.

Nog 2 weken en de zomervakantie is voorbij, op 3 september gaan de meeste Maarja küla-jongeren weer naar school. Maar de zomer wordt niet zomaar afgesloten, op 2 september organiseren we een groot feest - Belgian style, naar aanleiding van mijn voorstel om frieten te serveren. De aardappelen liggen alleszins al te wachten in de kelder, die haalden we afgelopen week uit de grond.

Tot zover weer voor deze keer…

Oh ja, iik ben ook een beetje verslaafd aan het geraken aan een ontzettend lekker Ests snoepje: “kohuke” (chocoladeglazuur met vanille-, chocolade- of andere vulling). Heerlijk

Kõik erinevad - Kõik võrdsed

Vorige week was in Estland regenboogweek met als hoogtepunt LGBT-pride in Tallinn. Ik was er ook bij en kan getuigen dat; op enkele kleine incidentjes na, het een rustige en vredevolle optocht was. Om en bij de 500 mensen wandelden met spandoeken en regenboogvlaggen door de oude stad van Tallinn.

De rest van het verslag in beelden: http://picasaweb.google.com/lauris.l/Tallinn_lgbt_pride2007

Meer foto’s ook op de website van ILGA-Europe: http://www.ilga-europe.org/europe/photo_galleries/tallinn_pride_11_august_2007

Folk folk… summer

Het rustige zomerritme in Maarja küla bevalt me wel. Doorgaans wordt er alleen in de voormiddag gewerkt op het veld of in de tuin. De laatste weken heb ik me vooral geoefend in het hanteren van de zeis met de juiste armbeweging en heupwieging…  Af en toe is er ook wat extra keukenwerk, als er bijvoorbeeld tientallen kilo’s augurken geplukt worden zoals deze week… De wintervoorraad wordt voorbereid en het is nu volop augurken koken en in potten verdelen. Maar voor de rest dus ook veel tijd voor ontspanning… en zo installeer ik me vanmiddag in de bibliotheek van Kiidjärve om nog eens wat te communiceren met de wereld.

Vorige week is één van de andere vrijwilligers, Anna-Lena, wiens vrijwilligersjaartje afgelopen is, teruggekeerd naar Duitsland. En omdat Duitsers natuurlijk overal en altijd aanwezig moeten zijn kregen we meteen een nieuwe Duitse vrijwilliger… Barbara.  Vorige week gingen de 3 Maarja Küla vrijwilligers samen (Barbara, Christian en ik) op pad naar Viljandi folkfestival. Het grootste zomerfestival in Estland. We besloten om met de auto te reizen en Christian zou rijden. Maar Christian (ook Duitse vrijwilliger) behaalde nog maar net zijn rijbewijs hier in Estland, in “the city of Põlva”, een “stad” met toch wel 6.000 inwoners waar op de weg onder andere geen verkeerslichten voorkomen. En nu zouden we dus 120 km gaan rijden over “snelwegen” en de “grootstad” Tartu moeten doorkruisen… Het zweet brak Christian al uit bij die gedachte… Na 7 uur onderweg zijn, wegen zoekend zonder verkeer en bepaalde wegen in Tartu vermijdend, kwamen we aan in Viljandi. Deze dag was hilarisch en ik zal dit reisje niet gauw vergeten.

De festivalsfeer was fantastisch en ik heb ontzettend genoten van verschillende optredens. Maar 4 dagen waren voldoende en moe maar voldaan keerden we zondagavond terug, de reis duurde iets minder lang, maar was al bijna even hilarisch als op de heenweg.