Vabariigi aastapäev

Vandaag, 24 februari, is het “vabariigi aastapäev”, ofwel nationale feestdag in Estland. Het is de dag waarop de eerste Estse onafhankelijkheid in 1918 wordt herdacht. Dit jaar 2008 wordt het allemaal nog wat meer in de verf gezet… met “90 jaar” als jubelgetal. Ik heb net een taart de oven in geduwd, die nemen we straks mee naar de feestelijkheden in het dorpscentrum van Kiidjärve. En om half 1 vanmiddag, als we weer terug zijn in onze eigen Maarja küla, zal Li (1 van de assistenten hier) onze jongeren toespreken met een speech voor het vaderland (kõne isamaale). Het enthousiasme waarmee de Esten hun eigen onafhankelijkheid en nationale symbolen in de verf zetten is vertederend om te zien.

Ondertussen is de winter ook over de helft en dat is al flink te merken aan de snel langer wordende dagen. In vergelijking met vorige maand hebben we al meer dan 2 uur daglicht extra. Het weer is hier momenteel behoorlijk wisselvallig, de ene dag kan het tot -5 of -10 vriezen en de andere dag kan het opeens weer +5 graden warm zijn. De ene keer bakken sneeuw, de volgende dag opeens regen, en dan weer een dag met een helderblauwe hemel en een stralend winterzonnetje. Die langere dagen hebben toch duidelijk een positieve invloed op de energie en motivatie van zowel mezelf als alle medebewoners hier in Maarja küla. In januari vond ik het wel eens moeilijk om onze jongeren voor een activiteit te motiveren… maar dat gaat nu toch weer een stuk makkelijker. Het is dan ook niet meer onmiddellijk donker als om 4 uur of 5 uur ’s middags de school gedaan is.
Afgelopen woensdag trok ik er nog eens op uit voor een tochtje in het bos, met mijn picknickje op zak 4 uur gewandeld door een volledig en prachtig besneeuwd bos. Ik heb er weer ontzettend van genoten om helemaal alleen in volledige stilte in een winterslapend bos te zijn.

Vorige week spendeerde ik 2 dagen in het noordoosten van het land, in de 3de grootste stad Narva, gelegen naast de gelijknamige Narva rivier die tevens de grens vormt tussen Rusland en Estland. In Narva bevindt zich 1 van de ouste nog bestaande grensovergangen tussen Rusland en Europa. In het stadscentrum, aan de oevers van de rivier, bevindt zich aan beide zijde van de grens een kasteel, op de linkeroever wappert de Estse vlag, op de rechteroever de Russische vlag. Narva is een industriele stad waar 95 % van de bevolking Russisch-talig is. Tijdens de 2de wereldoorlog werd de stad bijna volledig vernield. De wederopbouw tijdens sovietbewind geeft de stad nu een wat grauwgrijs uitzicht met saaie en hoge sovietstijl woonblokken. Maar toch valt in Narva nog heel wat te bezichtigen en ik vond het zeker de moeite waard om er te vertoeven. En ik wil er zeker nog wel eens opnieuw heen.

Volgende week is februari ook alweer voorbij. De tijd vliegt nog steeds… en toen ik gisteren de kalender nog eens bekeek om mijn vrije dagen en verlof te plannen kwam ik tot de vaststelling dat vanaf maart ik meer vrije dagen dan werkdagen heb. Meer dan tijd genoeg dus om nog 1 ander te bezoeken in Estland.