Alweer vloog een maand voorbij…

…tijd om nog eens wat van me te laten horen hier op die blog.

Na de lente sneeuwstorm als vijgen na pasen is het nu echt lenteweer, terug 16 lichturen, veel zon en temperaturen toch al tot 20 graden. Voorbij met de passiviteit en kleine depressietjes van de winter. Daar is de lente… en deze keer lijkt het echt waar te zijn!

Het is ook april, dat betekent verjaardagsmaand voor Maarja Küla. 7 april staat genoteerd als de Maarja Küla verjaardag, de dag dat de stichting SA Maarja Küla werd opgericht. Maar eigenlijk zijn andere data ook mogelijk als verjaardag zoals bijvoorbeeld de dag waarop de eerste bewoner kwam. Vandaar dus verjaarmaand i.p.v. verjaardag. Vorige week stond het meest in teken van die verjaarperikelen. Zo hadden we op donderdagavond een heuse disko-avond in Mad House club in de nabijgelegen stad Võru. Verschillende instellingen, scholen en dagcentra voor mensen met een mentale beperking werden uitgenodigd. Het was ook voor mezelf een fantastische dansavond. Ik heb ontzettend genoten van dit feestje voor mensen die hun handicap niet hoeven te verbergen. Lekker uitgefreakt… uitgeleefd… gedanst… gewoon genoten van alle spontaniteit en enthousiasme.
De dag nadien hielden onze jongeren een concert gevolgd door receptie in ons eigen dorpje voor de vrienden en familie van Maarja Küla. En de feestweek werd op zondag afgesloten met een heuse politiedag. Een educatief team van de Estische politie kwamen samen met leeuw Leo vertellen wat politiewerk zoal inhoudt en leerden onze jongeren spelenderwijs eenvoudige verkeersregels. ’s middags kwam ook een politiehond op bezoek voor een kleine demonstratiesessie. En met de sportiefsten maakten we ook een kort fietstochtje tot het nabijgelegen Kiidjärve en terug, uiteraard onder politiebegeleiding. Het was voor onze jongeren zeker aan vast een intense en geslaagde dag.

Na deze feestweek en met het steeds beter wordende weer vond ik het tijd worden om mijn vakantie op te nemen, zo begon ik afgelopen dinsdag aan een fietstocht door Estland. Eerste dag door het zuidoostelijke heuvelland via Otepää (de ski- en winterhoofdstad) naar Elva (een prachtige heel fel beboste streek nabij Tartu en Võrtsjärv. Woensdag reed ik via Viljandi naar Sooma nationaal natuurpark alwaar ik mijn tent opzette en volledig omringd door natuur in alle rust en lekker alleen de nacht doorbracht. Rust, alleen, dat dacht of verwachte ik toch… tot zo rond een uur of half 10 een auto op dezelfde kampeerplaats komt voor gereden met ontzettend luidruchtige verschrikkelijke klanken die denk ik voor muziek moesten doorgaan. Een groepje lawaaierige jongeren met de nodige voorraad sigaretten en bier vonden het gezellig om de natuurlijke rust van de omgeving te komen verstoren. Een beetje uit mijn lood geslagen en ontzettend teleurgesteld werd ik uit mijn eerste slaap terug tot volle bewustzijn gewekt. Ik was maar wat blij toen ze een goed uur later toch weer de aftocht bliezen…
Donderdag zette ik mijn tocht verder richting Pärnu, de zomerhoofdstad aan de zuidkust, van waaruit ik met per boot liet overzetten naar het eiland Kihnu (het grootste eiland in de Livonische golf en het 7de grootste eiland in het Estische territorium). Het eiland is niet groter dan ongeveer 16 vierkante km, telt 4 dorpjes en iets meer dan 600 inwoners. Traditionele volkskledij wordt er nog dagelijks gedragen. Op Kihnu was het ook weer genieten van veel bos gecombineerd met een lekkere zeebries.
Vrijdagavond liet ik me weer terugbrengen naar het dichtstbijgelegen vasteland, naar het dorpje Munalaid. (Het schip tussen Pärnu en Kihnu vaart immers enkel op woensdag en donderdag.) En voor het weekend belande ik in Rapla, een klein provinciehoofdstadje ongeveer 50 km ten zuiden van Tallinn. Vandaag even een rustdagje ingelast en morgen zet ik koers via Lahemaa nationaal natuurpark en de noordkust richting Narva.

 

Tijdens mijn fietstocht wil ik ook wat reclame maken voor het EVS-programma… deze foto maakte ik ergens de eerste dag aan een mooi meer nabij Otepää. En vandaag in Rapla schreef ik in het Estisch over hoe ik zelf op het idee kwam om als vrijwilliger naar het buitenland te gaan. Tekst + foto zouden binnenkort verschijnen op de website van Rapla jeugdcentrum.